Türkiye dünya fındığının yaklaşık %60’ını üretiyor ama fındık üreticisi her yıl biraz daha fakirleşiyor. Yıllar geçiyor, ekonomi daha kötüleşiyor; mazot, gübre, ilaç ve işçilik katlanırken üreticinin kazancı eriyor. 2026’da açıklanan fiyat, maliyet hesaplarında üreticiyi ancak başa baş noktasına getiriyor; serbest piyasada ise fiyat bunun çok çok altında.

 Fındığı biz üretiyoruz, emeği ve riski biz taşıyoruz; katma değeri ise başkaları topluyor. Üretici İtalyan bir şirketin önüne atılıyor.

 TÜRKİYE’DE FINDIĞIN MUTLU ETTİĞİ TEK İSİM LÜTFİ BAYRAKTAR.

 Üretimde dünyada bir numarayız ama kazançta değiliz. Bu düzen üreticiyi değil, aracıyı ve rantı koruyor! Fındık üreticisi sadaka istemiyor. Emeğinin karşılığını istiyor! Dünya fındığında lider olup kendi üreticisini yoksullaştırmak başarı değildir.

 Fındıkçı; üretim maliyetini karşılayan, alın terini koruyan, sürdürülebilir ve öngörülebilir bir fiyat istiyor.Türkiye fındıkta dünya lideriyse, fındık üreticisinin refahında da dünya lideri olmak zorundadır.

 Fındık Bizim

Toprak Bizim

Emek Bizim

Kazanç Neden Başkalarının!

 Fındıkta dünya lideriyiz, YERSEN!